Hande Kara yazdı: yıl 63. kez gerçekleşen Antalya Altın Portakal Film Festivali'nin Ulusal Yarışma seçkisinde neler izledik, ödüller kimlere gider?
Antalya Altın Portakal Film FestivaliAntalya Altın Portakal Film Festivali'nin Ulusal Yarışma seçkisi yıl sinemaseverleri oldukça karmaşık duygular içinde bırakıyor. Festival salonlarının kendine has atmosferinde, perdede akıp giden her yeni hikayede izleyici olarak hep aynı mucizeyi; salondan çıkarken bize tam anlamıyla işte dedirtecek, günlerce zihnimizde demlenecek sarsıcı filmi aradık. Ancak seneki panorama, böylesi tartışmasız zirveden ziyade, çok daha dalgalı, risk alan ama yer yer kendi hırsının kurbanı olup nefesi kesilen deneme tahtasını andırıyor.
yanda Türk sinemasının aşina olduğumuz, ağırbaşlı melankolik taşra atmosferi, bitmek bilmeyen vicdan hesaplaşmaları varoluşsal krizler festivalin geleneksel dram yükünü sırtlanmaya devam ediyor. yanda ise bilimkurgudan kara mizaha, folklorik korkudan platform estetiğine uzanan, tür sineması adına cesur yenilikçi sulara yelken açan yapımlar. Ne var ki, estetik arayışlar türler arası iddialı danslar her zaman sağlam kurguyla desteklenemiyor. Seçkinin geneline baktığımızda sıkça karşılaştığımız temel problem Kimi filmler tüm kurşununu şık kadrajlara, teknik beceriye büyük görsel dünyalara harcarken, sinema eserinin en temel kalbi olan hikaye anlatıcılığını, karakter derinliğini inandırıcılığı ne yazık ki ıskalıyor.
Kısacası yılki Antalya seçkisi; güvenli sularda yüzmeyi seçen ağır dramlar sınırları zorlamak isterken kendi kurduğu evrenin içinde tökezleyen hırslı denemeler arasında gidip gelen, heyecan verici ama kadar kusurlu oyun alanı. Hangi filmin türünün gereklerini hakkıyla yerine getirdiğine, hangisinin hikayesini unutup sadece tekniğe hapsolduğuna hangi oyuncu performanslarının zayıf senaryoları tek başına sırtladığına gelin tek tek, yakından bakalım.
Artakalan Artakalan (Yeşim Ustaoğlu)Usta yönetmenin kamerasından yansıyan belgesel görüntüleri, ne yazık ki filmi tek başına sürüklemeye yetmiyor. Perdede izlediğimiz Öykü Karayel Metin Akdülger'in canlandırdığı şehirli çiftin dertleri, noktadan sonra yabancılaşıyor izleyiciye beklenen duyguyu türlü geçiremiyor.
Anne Hakkında (Büşra Bülbül)Kocasının karaciğer nakli bekleme sürecini merkeze alan film, ilk uzun metraj olmasının getirdiği handikapları fazlasıyla taşıyor. Hikayenin ağırlığına rağmen, özellikle başrol oyuncu tercihindeki yanlış seçim filmin inandırıcılığına ciddi darbe vuruyor. Ancak yine yönetmenin sonraki işlerini mek isterim.
Cinlerin Düğünü (Ferit Karahan)Süresi itibarıyla izleyiciye zorlayıcı deneyim yaşatsa yetkin rejisiyle günün sonunda seçkinin en iyisi olduğu gerçeğini değiştirmiyor. Türler arası iddialı dansın içinde, kazanan tarafın folklorik korku olmasını tercih ederdim ama haline çok itirazım. Bazı yan kast seçimlerini başarılı bulmasam yine geçmişin hayaletlerini ustaca bugüne taşıyan, güçlü
Düğün Şarkıcısı (Emre Aybek)Harika fikri ne yazık ki platform filmi estetiğiyle beyaz perdeye taşıyan yapım, seçkinin zayıf halkalarından. Kısa süresine rağmen tekrara düşen sahneleri ikna edemeyen kastıyla tökezlese Antalya' seyirci ödülü olsaydı şüphesiz heykelciği evine götürürdü.
Hakikatin Ölümü (Hüseyin Karabey)Mert Fırat Mehmet Günsür’ün öne çıkan oyunculuk performanslarıyla sırtlanan kitap uyarlaması. Sinema anlatma değil gösterme sanatıdır; ancak film size tam olarak ne olduğunu göstermeyip olayları bizzat çözmenizi bekliyor. tercih, kitabı okumamış dikkatsiz izleyiciyi salon koltuğunda epey zorlayabilir. Açıkçası ben kitabı okumayanlardanım ama filmi çözümlemeye çalışırken ulaştığım yerin doğru olduğunu öğrendim, dolayısıyla noktada film benim için amacına ulaştı.
Kadim Mavi (Emir Ziyalar)Bütün kurşununu şık kadrajlara işin teknik tarafına harcarken, sinema filminin en temel ihtiyacı olan hikayeyi tamamen unutuyor. Görsel tatmin sunsa içi boş kalan anlatısıyla derinleşemiyor.
Ölü Arının İğnesi (Aydın Orak)Kağıt üzerinde okuduğunuzda çok iyi hikaye vaat eden anlatı, maalesef beyaz perdeye aynı güçle geçemiyor. Perdeye yansıyan hiçbir karakterin diyalogların inandırıcılığı yok, ağır psikolojik yükü seyircinin hissetmesini tamamen engelliyor.
Selma (Emre Kavuk)Seçkinin açık ara en sevdiğim filmlerinden biri tür sineması adına kesinlikle önemli deneme. Senaryonun eksiklikleri, teknik aksaklıklar genç kastı filmi yer yer biraz tökezletse Sumru Yavrucuk usta işi performansıyla hikayeyi başarıyla sırtlıyor.
Taş Tüy (Ragıp Türk)Biçimsel arayışları yüksek, kendi içine dönük deneme olsa oyuncuların abartıdan uzak, doğal performansları filmi sevilebilir kılan en büyük etken oldu benim. Melda Tuzluca radarıma girdi.
Tatlı Maya (Biket İlhan)Yılların sinemacısı Biket İlhan’ın hala film çekebiliyor, üretebiliyor olması elbette çok kıymetli. Ancak hali hazırda yıllardır filmlerde tükettiğimiz konuyu, adeta televizyon estetiğiyle aktarması maalesef izleyici olarak beni.
Antalya Altın Portakal Film Festivali Hakikatin ÖlümüGenel olarak yıl festivallerde izlediğim yapımları göz önüne aldığımda, seçkideki filmler arasında uçurumlar görüyorum. Elbette bunun en büyük sebebi sektörün an içinde bulunduğu durum. Üç büyük festival olarak İstanbul, Adana Antalya'yı sayarsak, her festivalde çok iyi en az 10'ar film izlemeyi bekleyemeyiz. Çünkü an öyle üretim potansiyeli. Yine önümüzdeki yıllarda daha dengeli seçkiler izleme dileği bazı ödül tahminlerime geçeyim. Maalesef Ulusal Yarışma seçkisinde yer alan Elisa Bekle Bizi Brüksel filmlerini izleyemedim, dolayısıyla filmleri değerlendirmeye alamadım.
Antalya Altın Portakal Ödüllerini Kimler Alabilir?- En İyi Film: Cinlerin Düğünü
- En İyi Yönetmen: Yeşim Ustaoğlu / Artakalan
- En İyi Kadın Oyuncu: Öykü Karayel & Demet Özdemir
- En İyi Erkek Oyuncu: Mert Fırat & Mehmet Günsür - Hakikatin Ölümü
- En İyi Senaryo: Cinlerin Düğünü - Ferit Karahan
- En İyi Kurgu: Hakikatin Ölümü - İsmet Araç
- En İyi Görüntü Yönetmeni: Artakalan - Kiril Prodanov
- En İyi Sanat Yönetimi: Artakalan - Görkem Canbolat
- En İyi İlk Film: Taş Tüy - Ragıp Türk
