Bazen, son birkaç yılda yazdığım fotoğraf hikayelerini gözden geçirirken, daha önce bahsettiğim ayrıntıyı veya anekdotu tekrarlamaktan kaçınmak adına, yer yer belirli duygulara başvurduğumu görüyorum. Bunlardan biri, şansım hep yaver gittiği için ömür boyu sürecek olan minnettarlığım. Tüm engellere rağmen düğümü kendiliğinden çözülen zorluklar… Doğduğum yer zaman, ebeveynlerimin kardeşlerimin kim olduğu karşılaştığım birkaç özel insan, hepsi birer şans gibi doğrusu. Onlar sayesinde kendimi şanslı sayabiliyorum.
Halihazırda, üzerine düşmeden, tesadüfen bulduğum işlerden daha önce bahsetmiştim. Gençken iş bulmanın büyük zorluk olduğunu düşünürsek, konuda hayatımın kolay geçtiğini düşünüyorum. herkes gibi ben nereye başvuracağım, ne tür kariyer seçeceğim konusunda stresli süreç içerisine girdim. Uzun yıllar garsonluk, İngilizce öğretmenliği veya fotoğrafçılıkla meşgul oldum bunlar benim için pek çaba gerektiren işler olmamasına rağmen hepsi meyvesini verdi.
Üniversitedeki ilk yılım sonlanmıştı. Yazın iş bulup çalışmam gerekiyordu. Daha önce kuru temizleme teslimatçılığı Big Boy's restoranında garsonluk yapmıştım. günlerde arkadaşlarımla Yorkville adlı sosyetik mahalledeki kafelerden birine takılıyorduk. gün barmen Robert, arkadaşlarıma iş aradığımı söylerken kulak misafiri olmuş. Yeni açılan lokantanın personel aradığını söyledi. Bloğun aşağısındaki buz pateni pisti anlaşılan yazın restoran olarak kullanılıyordu. Ertesi gün gidip başvurdum, fast food garsonluk deneyimimin en azından beni komi pozisyonu için değerlendirmelerinde etkili olacağını düşünüyordum. Ne olsa, yeni restoran çok kaliteli, yöneticileri ise çok fiyakalıydı. Bense sadece fast food mekânının hizmet niteliklerine sahip banliyölüydüm! Her şeyin rast gitmesini umdum. Paraya ihtiyacım vardı.
hafta sonra işe alındığım haberi geldi. Restoran Cumartesi açılacakmış. Hem iş bulmuştum hem iş arkadaşlarla takıldığımız kafeye çok yakındı. Heyecanlıydım. Açılıştan birkaç saat önce orada oldum. Restoran muazzam görünüyordu. Sayısız personel. Hepsi menü masa talimatlarını bekliyordu. İsimlerimizi okudular. İki gruba ayrıldık: garsonlar komiler. Aksini beklemiyor olsam komiliğe atanmak tam hayal kırıklığıydı. Garsonlar daha fazla bahşiş alıyordu. Kalan isimler okunurken sorun çıktı. Garson olması gereken kişilerden biri gelmemişti.! Birkaç defa okudular ismini ama ses yoktu! Yöneticilerden biri utana sıkıla içimizden birinin garsonluk deneyimi olup olmadığını sordu. Neden bilmiyorum ama alelacele elimi kaldırdım “Benim var” deyiverdim. iki sihirli kelime döküldü ağzımdan. insanlara bakma zahmetine girmeden, hemen elime önlük tutuşturdular. gecelik garson olacağımı söylediler. Tek geceliğine ? Ne olmuş yani? Olsun!
Böylesine şık restoranda, tek geceliğine olsa, garsonluk yapacaktım. Havamdan geçilmiyordu. İki şef garson, Roberto Daniel, beklerken menüyü sipariş sistemini açıkladılar. Müşteriler girişte sabırsızlıkla bekliyorlardı. Her garsona dört masa atandı. Bize ilaveten yardımcı garsonlar vardı. Kapılar açıldı sabırsız kalabalık, iki zarif hostes, Rachel June tarafından masalarına yönlendirildi. Organizasyondaki titizliğe rağmen, gece telaşlı geçti; fazladan rezervasyonlar, mutfağın barın kargaşası. Gece yarısına kadar aralıksız servis yaptık. Damarlarıma litrelerce adrenalin enjekte edilmişçesine çalıştım. Elimden gelenin en iyisini yapıp memnun görünmeye çalıştım ama tabii koşturmaktan yorgun düşmüştüm.
kadar yoğundu ki masalarımdan birindeki çift, hesabı ödemeden mekandan tüyebilmişler. Birdenbire ortadan kayboldular. Büyük faturayla baş başa kaldım. Çok üzülmüştüm. Sonra Daniel canımı sıkmamamı, benim hatam olmadığını söyledi. Çok nazikti! Gecenin bitiminde son müşterinin çıkmasıyla rahat nefes alabildim. Zorlu sınavı geçmiştim. Yöneticiler hostesler çok memnundu. Bizi etraflarında topladılar emeğimiz için teşekkür ettiler. Kendimle gurur duyuyordum. topladığım bahşişler. Big Boys'ta haftada kazandığımın fazlasıydı. Ertesi gün daha iyiydi. İşe gittiğimde, kimse benim başta komiliğe seçildiğimi hatırlamıyordu. Belki hatırlamamayı seçtiler, bilmiyorum. Ama gün, birçok restoranda garson olarak geçirdiğim yılların başlangıcı.
