Brian Palma çok iyi yönetmen zaten, Scarface’den biliyoruz. Scarface estetiği 80’lere damgasını vurmuş yani, bunu tartışmaya bile gerek.em>Carrie’ye baktığımızda durum biraz daha farklı. filmde teknikler, kamera açıları, kadraj kurulumları kompozisyon kullanımı ne kadar iyi olsa filmde garip, böyle sisli, bulanık hava. Palma’nın kamera kullanım biçimi görsel tercihleri, ortama öyle garip pus katmış ki izlerken sisli atmosferin içine çekiliyorsun. Film teknik olarak döktürüyor ama yandan insanı garip, rüya gibi ama rahatsız edici havanın içinde tutmayı başarıyor ama dediğim gibi bi dandiklik.

Korku Elementleri Hikaye Yapısı

Filmde zaten korku, doğaüstü şeyler en sonlarda bağlanıyor. Bütün gariplikler, Carrie’nin içinde birikenler filmin başından beri arkada çaktırmadan büyüyen tekinsiz hava, final noktasına doğru inanılmaz şekilde birleşiyor. Başlarda neyin nereye varacağını izlerken adım adım hissediyorsun ama doğaüstü boyutun finalde patlaması hikayenin noktaya bağlanış biçimi gerçekten çok temiz işlenmiş.

Anne Evdekiler

Tabii filmin en sinir bozucu, insanı çileden çıkaran yeri evdeki dinamik. Annesi klasik yobaz Hristiyan. Kendi saplantılarını, bağnazlığını, kafasındaki hastalıklı dünyayı kızının hayatına resmen karabasan gibi çökertiyor. Okulda kızın yaşadığı zorbalıklar falan zaten ayrı dert ama evdeki kadının tavırları, din adı altında uyguladığı psikolojik şiddet insanı gerçekten delirtir. Kızın üzerindeki baskıyı yobazlığın geldiği boyutu gördükçe sinirlenmemek elde değil. Filmin en sert adamı geren tarafı tam olarak zihniyet.

Balo Sahnesi Kova Gerilimi

Brian Palma’nın iyi yönetmen olduğu zaten kova dökülme sahnesindeki gerilimde hissediliyor. Balo sahnesinde kovanın oradaki duruşu, Palma’nın sahneyi çekim biçimi, kurgudaki ritim zamanı uzatış tarzı resmen gerilim dersi. Kovanın dökülme anına kadar geçen sürede hissettiğin gerilim, yönetmenin ne kadar büyük usta olduğunun kanıtı. Neler olacağını bilsen bile sahnede tırnaklarını kemirerek ekrana bakıyorsun.

Genel Değerlendirme

Sonuç olarak Carrie, Palma’nın sinematografik dokunuşlarıyla, garip sisli havasıyla sonlardaki sağlam patlamasıyla kesinlikle izlenmesi gereken, zamansız korku Stephen King filmi.