Korku sinemasının efsane ismi Wes Craven dediğimizde akla ilk gelenler bellidir: A Nightmare on Elm Street, Scream veya The Hills Have Eyes. Fakat ustanın filmografisinde öyle geçiş dönemi var ki, tam 1984 yılında yani Freddy Krueger dünyayı sallamadan hemen öncetelevizyon için çektiği tuhaf, sonuna kadar VHS estetiği B-movie cevheri duruyor: Invitation to Hell.
Bugün ’ retro/synthwave hesaplarının önünüze çıkaracağı, CRT TV karlı görüntüsüyle insanı anında 80’lere ışınlayan film; bilim kurgu, doğaüstü korku B-movie estetiğinin en eğlenceli harmanlarından.
B-Movie Ruhunun Tepe Noktası: Uzay Kıyafetiyle Cehenneme İnmek!Film, mikroçip uzay teknolojisi üzerine çalışan mühendis Matt Winslow ailesinin yeni kasabaya taşınmasıyla başlıyor. steril herkesin üye olmak için can attığı “Stepping Springs” kulübü kasabanın kalbi konumunda. Ancak kulüp aslında ruhları ele geçiren doğaüstü kapıdan ibaret.
Filmin en harika absürt tarafı tam burada başlıyor. Doğaüstü tehdide karşı dini ritüeller ya büyüler yerine dönemin 80’ler bilim kurgu kafası devreye giriyor! Kahramanımız Matt, cehennemin yüksek sıcaklığına radyasyonuna dayanabilmek için kendi tasarladığı yüksek teknoloji uzay elbisesini giyiyor, lazer benzeri efektlerin arasından geçip portal açarak ailesini kurtarmaya cehenneme iniyor.
fikir uygulama, 80’ler B-movie sinemasının hesapsız, eğlenceli cesur yaratıcılığını mükemmel özetliyor. Özel efektlerin, neon ışıkların lazerlerin havada uçuştuğu sahneler, dönemin bilim kurgu meraklıları için tam görsel şölen.
Wes Craven TV Filmine Ne Katmış?Televizyon kanallarının getirdiği bütçe kısıtlamalarına sansür kurallarına rağmen Wes Craven imzasını hemen hissettiriyor:
Gerilimi Sıradanlıkta Arama: Craven, korkuyu uzak şatolarda değil, günlük hayatın tam ortasında aramayı seven yönetmen. Burada sıradan kulübü, havuz başı partilerini lüks konakları birer kabus mekânına dönüştürmeyi çok iyi başarıyor.
Biçimsel Arayışlar: Elm Sokağı’nda mükemmelleştireceği “gerçeklik rüya/simülasyon arasındaki çizgiyi bulanıklaştırma” fikrinin ilk adımlarını filmdeki cehennem tasvirinde görüyoruz. Cehennem, karakterlerin zihnindeki sahte mahalle simülasyonu olarak karşımıza çıkıyor.
Susan Lucci’nin Şeytani Karizması: Craven, oyuncu yönetiminde TV filmi sınırlarını zorlayarak Susan Lucci’den şahane “80’ler ikonik kötüsü” çıkarmayı bilmiş.
Son Söz: VHS Zaman KapsülüInvitation to Hell, günümüz sinema standartlarıyla bakıldığında elbette efektleri temposuyla zaman zaman güldüren, son derece “cheesy” yapım. Ancak filmin çekiciliği tam olarak buradan geliyor. VHS kasetlerin rafımızı süslediği, tüplü televizyon ekranlarında yayınlanan saf 80’ler eğlencesini deneyimlemek isteyenler için kaçırılmayacak zaman kapsülü.
Wes Craven’ın efsaneleşmeden hemen önce ne tür çılgınlıklarla deneyler yaptığını merak ediyorsanız, B-movie/bilim kurgu kırmasına mutlaka şans verin.
