Studio RE+N, Çin’in Lishui şehrindeki atıl platformu düşük maliyetli esnek müdahalelerle yeniden işlevlendirdi.
Fotoğraflar: Kejia Mei
2015 2017 yılları arasında inşa edilen yerleşimin uzun yıllar boyunca etkin biçimde işletilemediği platformun uzun süre kullanılmadan kaldığı tespit edilmiş.
Atıl kaldığı dönemde yüzeyinin çatlamış olduğu, herhangi tesisin bulunmadığı ilkel umumi tuvaletin bakımsız bırakıldığı görülüyor. Merkezi konumuna rağmen, fiziksel erişilebilirlik eksikliği açık program kurgusunun bulunmaması nedeniyle alan büyük ölçüde göz ardı edilmiş.
Yenileme öncesi platform
2024 yılında yerleşim devlet destekli gençlik konutlarına dönüştürülmüş. Bölgeye yerleşen genç sakinlerin sayısının giderek arttığı, mevcut alanların ise günlük egzersiz, sosyal etkileşim toplumsal etkinlik gereksinimlerini karşılamakta yetersiz kalmış.
Platformun batı tarafında, yeni cadde arayüzü oluşturulmuş dizi kırmızı hafif çelik yapı aracılığıyla tanımlanmış. Metal ağ kaplanmış geçirgen doğrusal kanopi iskeleti kurulmuş cadde platform arasındaki kot farkını aşmak üzere spiral merdiven kulesi yerleştirilmiş.
Kanopiden sarkan kanvas paneller aracılığıyla ışık gölgenin düzenlenerek açıklıkla dengeli mikroiklim alanı oluşturulmuş. Böylece, daha önce içe dönük olan platformun cadde topluluk arasında çift taraflı açık arayüze dönüştürülmüş.
Kanopinin altında, dikey olarak dizilmiş inşaat demirlerinden oluşan geçirgen perdelerle çevrelenen hareketli hizmet modülleri yer alıyor. modüller, katlanabilir masalar, oturma alanları, depolama rafları gelecekteki etkinlikler için tasarlanmış delikli panelli duvarlar içeriyor.
Hareketli basamaklı oturma elemanları, doğaçlama gösteriler topluluk buluşmaları için uygun ortam sunuyor. Tüm modüller, sahada hızlı biçimde monte edilebilmesi amacıyla prefabrik olarak üretilmiş gelecekte yapılacak düzenlemelere değişikliklere olanak sağlayacak şekilde esnek kurgulanmış.
Platform yüzeyinde, hava koşullarına dayanıklı SPU döşeme malzemesi kullanılarak pembe, mavi yeşil renklerde radyal eşmerkezli desenleri araya getiren zemin kurgusu oluşturulmuş.
Desenlerin doğu tarafındaki basamaklı oturma alanlarına kadar uzandığı sayede doğu-batı ekseni boyunca kamusal alanlar arasında süreklilik sağlandığı görülüyor. Cadde boyunca yerleştirilen birbirine kenetlenen montaj prensibine dayanan etkileşimli aydınlatma enstalasyonunun topluluk için simgesel öğe oluşturduğu ifade ediliyor.
Gece olduğunda, yapısal birleşim noktalarına entegre edilen LED şeritler aracılığıyla gündüz algılanan iskelet yapının yumuşak parıldayan görünüme dönüşüyor.
Proje tiyatro olarak tasarlanmamış olsa günlük buluşmalarla kendiliğinden sahneye dönüşmekte sınırlı malzemeyle yoğun toplumsal yaşam üretiyor. durum, kamusal alanların önceden tanımlanmış işlevlere bağlı kalmak zorunda olmadığını kullanım yoluyla ortaya çıkan, zamanla gelişen sistem olarak şekillenebileceğini ortaya koyuyor.
