Marvel’s Wolverine İnceleme

internethabercisi' reklam sponsorlu içerikler açıkça belirtilmiştir. Bunun dışındaki hiçbir içerik ticari ortaklık sonucunda hazırlanmamıştır. Bkz: Editöryal Standartlar

Marvel’s Wolverine’in PlayStation 5 inceleme kopyası, PlayStation tarafından internethabercisi’ya gönderilmiştir.

Artık beni tanıyanlar az çok biliyor. Ben deli Marvel hayranıyım. Marvel’in bizlere sunduğu her içeriği iyi veya kötü, tüketmekten zevk alıyorum. Ama kötüye kötü, iyiye iyi demek gerekli her zaman. Doğruya doğru konuşmak lazım. incelememize Marvel’s Wolverine’e birlikte göz atıyoruz. Şimdiden herkese keyifli okumalar.

Marvel’s Wolverine ilk duyurulduğu anda verdiğim tepkiyi keşke görme şansınız olsaydı. Havalara uçup haykırarak “Evet beee!” diye bağırdığımı hatırlıyorum. Çünkü 2009 yılından beri Wolverine’i oynamayalı çok olmuştu, içimde özlem vardı ona karşı. Vahşilik, önüne gelen her adamı yok etme dürtüsü FPS olmayan “DOOM” oyunu gibi çılgınca hissettirmesini istiyordum. Tabii Insomniac Games’in Spider-Man oyunlarıyla yakaladığı başarılı hikâye gidişatını görmeyi umuyordum. Ama gelin görün, maalesef Marvel’s Wolverine eğlenceli oyun olsa bile hikâye açısından tatmin edemeyen oyun konumunda.

X-men ekibi yerine Team X adında oluşumun yer aldığı evrende Logan (Wolverine), mutantların toplum içerisinde kendilerini gizlemek zorunda kaldığı dünyaya sokuyor. Klasik X-Men hikâyesi arada. Herhangi çizgi romanı okuyan veya filmleri izleyenlerin buna hakim olacağını düşünüyorum. X-Men içeriklerinde hep mutant-insan savaşı vardır. Aynı döngüyü alıp oyuna aktarmışlar gibi düşünebilirsiniz. Bolivar Trask’ın mutantlara yönelik faaliyetlerinin artmasıyla onları avlamaya başlamasıyla birlikte Nathaniel Essex (Mister Sinister) önderliğindeki Sabretooth’lu Mystique’li ekibimizle birlikte mutantları kurtarmaya başlıyoruz. macera esnasında yolumuz Jean Grey kesişiyor tam ekip gibi mutantları kurtarmaya başlıyoruz.

Böyle özetleyince hikâye çok doğru olması gerektiği gibi görünüyor ancak pek öyle sayılmaz. Yani en azından hikâye sunumu açısından büyük eksiklik çekiyor Marvel’s Wolverine. Karakter diyalogları duygu geçirimi konusunda Insomniac oyunları arasındaki en zayıf halka olabilir benim gözümde. Logan’ın canlandıran oyuncu Liam McIntyre, bence role asla uymuyor. Yani yıllardır Hugh Jackman abimizi izlemektendir muhtemel, göz başka oyuncuyu asla kabul etmiyor. Nathaniel Essex’i canlandıran Troy Baker ise gayet iyi performans sergiliyor ancak Logan’ olduğu gibi karakter yazımında hatalar olduğu için göze çarpan birkaç detay mevcut.

Oyundaki karakterlerin geneli ortalamanın tık üstünde performans sergiliyor. Hepsi ne çok iyi ne çok kötü, biri hariç. Omega Red’i canlandıran Raphael Corkhill, rolünü muazzam iyi oynamış. Hem seslendirme hem oyunculuk anlamında harika iş çıkarmış diyebilirim. Ama bunun dışındaki tüm oyunculuklar, maalesef ortalama veya ortalamanın tık altında kalıyor diyebilirim.

Genel hikâye yapısı ise maalesef çok tek düze tahmin edilebilir. Kötü adam klişesi zaten var, bunun yanında tahmin etmesi hiç zor olmayan gidişat anlatım olunca ortaya tek düze senaryo anlatımı çıkıyor. Kimin nerede ne söyleyeceği veya tam olarak ne yapacağını tahmin edebiliyorsunuz. Ayrıca klişe süper kahraman sözleri bolca yedirilmiş oyuna. Maalesef ben senaryo kısmında pek tatmin olduğumu söyleyemem. Yani karakterler arası ikili ilişkiler gayet iyi ancak genel yapıya baktığımız zaman ortada çok klişe, tahmin edilebilir yer yer sıkıcı hikâye gidişatı görebilmeniz mümkün.

Wolverine’in origin hikâyesini değil karakterin farklı bakış açısını anlattığı için ise içim biraz rahatladı. Wolverine’in başlangıç hikâyesi zaten yıllardır işlenilen şey artık durum insanları biraz olsun sıkmaya başlamıştı. Insomniac, Spider-Man oyunlarında yaptığı gibi karakteri sürecin ortasından başlatmış durumda. Wolverine zaten Marvel evrenindeki en fazla travmaya kimlik sorununa sahip karakterlerden. Hafızasındaki boşluklar, geçmişte yaptığı şeyler kim olduğunu anlamaya yönelik çabası, oyunun ana anlatısının önemli bölümünü oluşturuyor.

Sevdiğim taraf ise Wolverine’in genellikle vahşi sürekli savaşan biri olarak görülmemesi. Bunu nebze X-Men filmlerinde kırmışlardı aslında. Ancak Logan, her zaman vahşiliği ön plana çıkmıştı. İşte Insomniac, konuyu ele almış Logan’ın sadece vahşi hayvan gibi davranmadığını, onun insani duyguları değerleri olduğunu göstermek için senaryoya bazı serpiştirmeler yapmış. Yani elbette oyunun geneli boyunca şeyleri kesip biçiyorsunuz ama, senaryo geneline baktığınızda Wolverine’i yalnızca öfkeli sürekli bağıran karakter olarak görmüyorsunuz.

Oyunun sinematikleri ise tahmin edebileceğiniz gibi çok güçlü. PlayStation özel oyunlarının sinematik anlatımları prodüksiyon kalitesi zaten her zaman güzel görünüyor. Marvel’s Wolverine içerisinde sinematik anlatımın yoğun olduğu özellikle aksiyon sekanslarında heyecanın doruklara yükseldiği anlar görmeniz mümkün.

Tabii ki Wolverine gibi oyunda en dikkat çekici şeylerden biri combat dinamikleri. Yani Wolverine gibi karakteri kontrol ediyorsanız vahşi, hayvani sürekli öfkeli olduğunuz yapı benimsemelisiniz. Logan, sinematik ara sahnelerde biraz hüzünlü, biraz sempatik biraz duygusal gözüküyor ancak iş oynanış tarafına geldiğinde anda vahşileşmeye başlıyor. Pençeleri çıkardığınız an Logan’ın öfkesiyle baş başa kalarak tüm vahşiliğinizi sahaya yansıtmanız isteniyor.

Combat tarafı oyundaki en iyi şeylerden. Karakterin tüm sertliğini size yansıtmak istemiş geliştirici ekip, çok net belli oluyor. Pençeleriniz düşmanlara ağır darbeler indirmek, onları havaya veya yerlere doğru fırlatmak, özel yeteneklerinizi kullanmak, birazdan bahsedeceğim “Rage” durumuna geçmek… Combat tarafı genel yapı itibarıyla gerçekten mantıklı hissettiriyor bunun aksini iddia edemem. Sadece buradaki tek sorun, sistemin süre sonra kendini tekrar etmeye başlaması. Oyunun belirli saatinden sonra yaptığınız tüm hareketler atak setleri, maalesef kendini tekrar etmeye başlıyor.

Özellikle düşman çeşitliliğinin az olması bunu daha çok göze sokan şeylerden birisi. Genel gidişatta göreceğiniz düşman çeşidi elin parmağını geçmiyor. sebeple aynı hareketleri sürekli aynı düşmanlara yapmak süre sonra Wolverine’in “adam olsa saldırsam” mantığından sıkılmanıza sebebiyet veriyor. Tabii ben kişisel olarak yine zevk aldım, yani karakteri kontrol edip savaşmak bana her noktada eğlenceli geldi ama süre sonra keşke başka hareketler yapabilseydim veya farklı yetenekler sergileyebilseydim dediğim anları çok fazla yaşadım.

Normal güçlü saldırı tipinin yanı sıra parry, dodge özel yetenekleriniz bulunuyor. Özellikle Spider-Man combat sisteminden biraz ayrışmış Insomniac daha farklı denge yakalamak istemiş. Çok farklı özel yetenekler yok arada. Yani sayı olarak çok fazla değiller. Ancak combat anlarında bunların yararını çok fazla görüyorsunuz. Özellikle kendi etrafınızda döndüğünüz alan hasarı vurduğunuz özel yetenek, kalabalık düşman grupları arasından kolayca çıkmanızı sağlayabiliyor. yetenekler olaya çeşitlilik katsa bile az önce söylediğim gibi düşman çeşitliliği çok fazla olmadığı için sürekli aynı hareketleri yapmanız biraz sıkıcılaşmaya başlıyor.

Rage sistemi ise oyundaki en “doldurmayı istediğiniz”. Üç parçadan oluşan öfke barınız bulunuyor. Her bar doldukça saldırı gücünüz hızınız artıyor, hasar alımınız yavaşça azalmaya başlıyor. Barın son seviyesi ise sizi tam ölüm makinesine çeviriyor. Artık karşınızda kim varsa resmen gözünüz dönmüş şekilde vahşileşiyor tek tuşla düşman infaz edebildiğiniz sisteme giriyorsunuz. Tabii barlar dolduktan sonra yavaş yavaş azalmaya başlıyor. Yani ne kadar çok saldırı yaparsanız kadar çok hızlı doluyor, azalırken yapabileceğiniz her şeyi yapmaya çalışıyorsunuz. Ayrıca barın dolu olması sizin “ikinci şans” kullanmanız için önemli konumda. kere canınız bittiğinde öldüğünüzde eğer barda 1 kademe bile doluysa, ikinci şans sistemi devreye giriyor Wolverine’in en ikonik özelliklerinden biri olan yenilenme özelliği devreye girerek savaşmak için tekrar şans sunuyor.

Wolverine zaman zaman çalılıklarda saklanarak veya yukarıdan saldırarak düşmanları sessizce ortadan kaldırabiliyor. Benim için gizlilik bölümleri 1-2 sekans hariç oldukça sıkıcıydı inanın bana bölümler sandığımdan çok daha fazla. Ancak şunu belirteyim, oyun sizi buna mecbur bırakmıyor. Yani gizli ilerlemek istemiyorsanız (benim gibi) direkt düşmana saldırıp dikkatleri üzerinize çekebiliyorsunuz. Ayrıca ben insanların Wolverine oyununda gizli giderek düşman avlayacağını hiç sanmıyorum. Buna rağmen birden fazla gizlilik bölümü koyulması pek mantıklı değildi. Zaten oyunun ilerleyen kısımlarında bölüm tasarımı gizlilik yavaş yavaş uyuşmamaya başladıktan sonra daha göze batmaya başlıyor.

Ben birkaç bölüm hariç oyunun temposunu kaybetmediğini düşünüyorum. Lineer yapıda olduğu açık dünya temelli olmadığı için, bölümler arası geçişler iyi dizayn edilmiş veya bölümler içerisindeki sürükleyiciliğin iyi sağlandığını düşünüyorum. Senaryo gereği birden fazla lokasyona gidiyoruz geçişler sizi oyunda tutmayı başarabiliyor. Birkaç bölüm ise sadece lokasyona takılı kaldığı için biraz bayıcı olmaya başlıyor. Özellikle bölümün kısmi açık dünyaya benzer yapıda işlenmesi hikâye gereği devamlılığın stabil kalmasına engel oluyor maalesef.

Marvel’s Wolverine, özellikle PlayStation 3 erken PlayStation 4 dönemindeki lineer aksiyon oyunlarını özleyenlere hitap edebilir. Yan görev yok, keşfedilebilecek açık dünya. 1-2 toplanabilir eşya meydan okuma bölümleri dışında haritalar tamamen lineer hikâye gidişatıyla ilerliyor. Aksiyonu gerçekten keyifli. Ancak süre sonra tekrara bindiği için sıkmaya başlayabiliyor. Hikâye ise tamamen tahmin edilebilir maalesef zayıf yazılmış. Çoğu oyunculuğun doğru cast seçimi olduğunu düşünmüyorum.

Daha önce YouTube kanalımızda Wolverine’in belki tarihin en iyi süper kahraman oyunu olabileceğini konuşmuştuk. Bunun olması artık maalesef imkansız. Ben çok büyük Marvel hayranı olarak, özellikle iyi Wolverine hayranı olarak keşke daha iyi oyun görseydik diyorum. Aslında oyun süresine bakacak olursak ortada “oynanmayacak kadar kötü” oyun. Sosyal medya üzerinde gördüklerinize pek aldanmayın bence. Aksiyonu cidden keyifli oyunun. Siz beni dinleyin, sağlıcakla kalın. “SNIKT”

• Marvel’s Wolverine hayalimizdeki oyun ?
• En dikkat çekici nokta
• Genel oynanış dinamikleri
• Son sözlerim

Daha Fazla internethabercisi

Oyun Gündemi:

BUNLAR DA İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR

Deniz güvenliğinde CANiK imzası

Barış Anneleri’nden Kadir İnanır için mesaj: Barış çabasını unutmayacağız

Kitaplar 2